Gitignore-generator

Wat is een .gitignore-bestand?

Een .gitignore-bestand vertelt Git welke paden buiten versiebeheer moeten blijven. Het staat in de root van je repository en wordt zelf ook gecommit — zo passen alle clones dezelfde regels toe. Zonder zo'n bestand houd je gecompileerde binaries, dependency-mappen, IDE-caches, logbestanden en (het ergste van al) geheimen zoals .env-bestanden bij. Zodra die in de geschiedenis terechtkomen, blijven ze voor altijd doorzoekbaar, zelfs na een force-push, en daarom is het veel belangrijker dan mensen denken om .gitignore meteen aan het begin van een project goed te krijgen. Deze generator combineert beproefde patronen voor de talen, frameworks, besturingssystemen en editors die je daadwerkelijk gebruikt, en haalt vervolgens dubbele headers eruit zodat het bestand leesbaar blijft. Hij geeft alleen padpatronen weer — nooit broncode — dus je kunt het zonder zorgen direct in een publieke repo plaatsen. Heeft je project een backend, een frontend, twee besturingssystemen en drie editors verspreid over het team? Vink ze gewoon allemaal aan: het resultaat is één bestand, geen map, en Git behandelt elke regel als aanvullend. Je kunt het als startpunt plakken en van daaruit aanpassen.

Hoe gebruik je het

1. Kies je templates

Klik op een chip uit de lijst met talen, OS of editors. Gebruik het filtervak bovenaan als de lijst lang is — het zoekt zowel in het label als in de interne sleutel.

2. Review de uitvoer

Elk template krijgt zijn eigen sectiekop met commentaar (# === Node.js ===) zodat je in één oogopslag ziet welke regels waarvandaan komen. De volgorde is de volgorde waarin je hebt geklikt.

3. Kopieer of download

Kopieer het hele ding naar je klembord, of klik op Downloaden om het direct als .gitignore op te slaan. Plaats het in de root van je repo vóór je eerste commit.

4. Pas aan indien nodig

Behandel de uitvoer als een startpunt. Voeg projectspecifieke paden toe (uploads, gegenereerde docs, kladbestanden) onderaan, en verwijder alle regels die niet op jouw setup van toepassing zijn.

Wat elke regel doet

Patronen in .gitignore volgen eenvoudige regels. Een letterlijk pad zoals node_modules/ negeert die map waar hij ook voorkomt. Een schuine streep aan het begin (/dist) verankert het patroon aan de root van de repo. Glob-tekens werken zoals verwacht: *.log matcht bestanden op extensie, **/cache recurseert, en blokhaakjes zoals *.[oa] matchen een tekenset. Een ! aan het begin negeert een eerdere regel — zo houdt Unity .meta-bestanden bij, zelfs als hun doel genegeerd wordt. Regels die met # beginnen, zijn commentaar. Een schuine streep aan het einde betekent “alleen map”. Bestanden die al worden bijgehouden, worden niet beïnvloed — om een bestand uit tracking te halen nadat je het aan .gitignore hebt toegevoegd, voer je git rm --cached pad uit.

Wanneer wat toevoegen

Kies taal- en frameworktemplates voor build-artefacten en dependency-mappen (node_modules/, vendor/, target/). Voeg het OS-template toe voor de systemen die je team gebruikt — macOS strooit overal .DS_Store en Windows verspreidt Thumbs.db. Voeg een editor-template toe voor de IDE waar het team op standaardiseert; gebruikt iedereen iets anders, voeg ze dan allemaal toe. Vuistregel: minstens één stack + één OS + één editor voor elke nieuwe repo. Negeer geen lockfiles (package-lock.json, composer.lock, Gemfile.lock) — die moeten gecommit worden voor reproduceerbare builds.

Veelgestelde vragen